از تو می خواهم بدانی، یک چیز را

همه چیز مرا به تو می رساند

اما
اگر روزی
ساعتی
احساس کنی
که مقصد راه سرنوشت من هستی
با شیرینی سخت سنگدلانه ی بیجا
اگر روزی گلی
تا لبانت در جستجوی من بروید
آه عشق من
همه ی آن آتش دوباره در وجودم گُر می گیرد

در من هیچ چیز فروکش نکرده یا فراموش نشده
عشق من ،عشق تو را می پروراند
عشق من
و تا آنگاه که زنده نگه بداریش
در آغوشت خواهد بود
بی آنکه مرا رها کند

طرف ما شب نیست
صدا با سکوت آشتی نمی کند
کلمات انتظار می کشند
من با تو تنها نیستم
هیچکس با هیچکس تنها نیست

شب از ستاره ها تنها تر است
طرف ما شب نیست
چخماقها کنار فتیله بی طاقتند

خشم کوچه در مشت توست
بر لبان تو شعر روشن صیقل می خورد

من تو را دوست می دارم
و شب از ظلمت خود وحشت می کند

بلور دلکشت را در چشمه ها دیدم و ندانستم تویی

تو من را نشناختی و هر دو راه خود را گرفتیم

کاش من نوامبر تو بودم

که نهنگ ها خودکشی می کنند

خودم رو زدم به فراموشی

که به دنبال تو در شب های دروغین می گردند

آه مگر چند نفر با شمع پیاده راه می روند؟

سایه پیدا نیست،همه جا محکمه ی نیرنگ ها برپاست

صادقانه هیچ کس به فروش غنچه ها قانع نیست

همه بوته ها را از ریشه حراج می کنند