در آن نیمه شب تاریک
با گردنبند مروارید
درخشیدی چو ماه نو
که این بار از زمین می بود
پرتو ها به آسمان راهی

کلید هستی انسان
به دستان من دادی
دلم را قفل کردی
نگاهم را دزدیدی

رازها در خانه اندوختی
و ترس از تنم دور شد
کنون دیوار می داند
چه خوب با من می گفتی